Иако никој јавно не кажа која е опасноста која ја демне Македонија ако не го смени името јасно е дека земјата се соочувала со крв до колена. Нема друго образложение што може да го оправда ова предавство кон нашите претци, кон сегашните генерации и кон тие што ќе не наследат.
Не треба да се има дилеми дека Македонија како народ, идеја, како слободоумност минативе 15 месеци се бореше со најсилниот противник, се бореше со западната политичка елита и западната цивилизација кон кои се стремиме да се придружме и можеби затоа оваа разврска уште повеќе боли.
Не треба да се има заблуда дека имавме шанси да се бориме против овие сили кои преку своите вазали во македонската влада ги спроведоа своите регионални балкански идеи со глобален вкус.
И тука не треба никој да си ја удира главата затоа што не сторил доволно. Поделената Македонија без никаква реална поддршка од било кој светски фактор не можеше да го смени текот на историјата
За жал или за среќа битката за идентитет не е завршена, и она малку што остана од него ќе мора да се брани со сите средства. Бетонираниот идентитет каков што го прикажа владата е обична шарена лага која допрва ќе излезе на виделина.
Допрва ќе се води војната со последиците од Преспанскиот договор и промената на уставот со која Македонија стана виртуелна конфедерација.
Македонските граѓани етнички Македонци (колку и да звучи ова нелогично во една национална држава) ги очекуваат мачни обиди да го зачуваат својот идентитет како Македонци затоа што актуелните власти нема да им помогнат во таа битка.
Ги очекува катастрофална ситуација во која ќе се санкционира секој официјален претставник што ќе користи само Македонија без да каже дека е Северна. Замислете да се откажете од своето исконско право, од дедовина и татковина за да задоволите нечии лични интереси во Грција.
Извадок од Колумната под наслов “Борбата за Македонија никогаш не запира” од Горан Момировски објавена на порталот Експрес.мк
