До делегацијата на Северџан што вчера отиде во Рим. Неколку реченици за тоа кој ги уби Беломорските Македонци пред да напишеме Среќен празник Кирил и Методиј, двајцата браќа кои извршивте глобално влијание. Слава ви.
Сите пишуваат за нивното раѓање. Јас затоа ќе напишам за нивното умирање.
Методиј е убиен во германскиот град Елванген, отруен во тамошниот затвор, после долги години одлежани во подрумските зандани.
Тој е уапсен по налог на архиепископот Алдвин. Потоа бил однесен во Регенсбург и таму бил измачуван, долго, со страшните методи на средновековното мачење на затвореници. Потоа бил фрлен во занданите на островот Рајхенау, а потоа во Елванген.
Имињата на лицата кои што го измачувале Методиј се Лудвиг Германецот, Карлман, Адалвин и Ерменрих од Пасау.
Кирил е убиен во Рим. Истиот тој Рим, кој од памтивек ја прогонува Светлината за да ја смрачи, истиот Рим кој се дави во крвта, која што од памтивек ја пролева.
Кирил и Методиј живееле и умреле за својот јазик, идентитет и светоглед, нераскинливите делови од едно Цело. Не можеш да отцепиш едно од нив, не постои операција која би успеала да го расплете нивното единство. Целото си ти, тоа е твојата порака за светот.
Ништо што се случува во животот, не останува заборавено. Дури и несреќен крај на некоја приказна, не значи, дека приказната ќе заврши и замре. Cé што правиш, го оставаш како жива трага во вечноста, сé продолжува да делува и да го обликува светот, без разлика колку си „голем“, без разлика колку си „мал“.
Затоа, оставајте траги. Мили траги, храбри траги, траги на светлина и добрина, пријатни и корисни. Мали моменти на искрени гестови на љубезност. Големи моменти на живеење според идеалите за високите вредности.
Не можеш да се сокриеш од тоа што живее во твоето срце, било светлина било замраченост. Не сега, и не во вечноста.
Слава ви, браќа, за светлината што му ја оставивте на светот.
Превземено од фејсбук страната Беломорска Македонија
