Воопшто не ме изненади интервјуто на г.Денко Малески за бугарската телевизија ниту пак Бугарските барања преточени во документ на ЕУ како услов Македонија да може непречено да ги води преговорите и да се зачлени во ЕУ.
Ќе се задржам на ставовите на г.Малески, бидејќи тој од секогаш бил “јастребот” на одстапките на левицата. Незнам, можеби и сам си ја доделил таа улога, но секогаш кога левицата во Македонија треба да направи остапки на национален план г.Малески претходно со свои изјави како да прави подготовки на јавноста за истото.
Во сите до сега слични ситуации, тој е на страната на оној кој ни отвара проблем или бара некоја национална остапка, односно се согласува со нивниот став, или затоа што е “убеден” дека другата страна е во право, или затоа што смета дека сме помали и во понеповолна ситуација и подобро е да попуштиме.
Како што тој во неговото интервју кажа мислење дека Американците секогаш биле на страната на послабиот, мене ми личи дека тој е секогаш на страната на посилниот па смета дека Македонија и Македонскиот народ како помали секогаш треба и за се да попуштаат.
Но, тоа е негова позиција и во една демократија тој како и сите има право на свој став.
Од она што сум слушал од генерацијата активни политичари од времето на создавање на Македонија, наводно г. Малевски одстапил од функцијата министер за надворешни работи бидејќи неверувал дека Македонија има сила да опстои самостојно, па оттука и несакал да биде дел од тој проект. Г.Блаже Ристевски дури и јавно го има кажано истото во снимен видео матерјал, кое завршува со цитатот на г.Малевски: “Самостојност само без мене! “
Сосема легитимно е и за тоа да има свој став, доколку навистина било така, но би рекол и доблесно е што брзо се повлекол од таква влада со таква агенда и мисија. Тогаш очигледно тој сакал сите ние, кој тој денес не смета дека сме со бугарско потекло, да останеме во Југославија предводена од Србија, веројатно и онаа скратената без Словенија и Хрватска.
Во врска со последниот негов став на бугарската телевизија, нејасно е зошто истиот не го изнел за време на периодот на СФР Југославија, на пример, кога тој бил активен во МНР во Белград.
Сигурно некој би рекол дека можеби тогаш се плашел заради одсуството на демократија, но поминаа еве 30 години од воведување повеќе партиски живот, демократија и плурализам во Македонија, десетици луѓе уште во раните деведесети јавно се експонираа со истиот став кој сега тој го застапува. Тој дури беше и министер во Владата во еден период а пола од времето од почетокот на плурализмот неговата партија е на власт, така што барем во тој период незнам од што би се плашел.
Прашањето ми е зошто тоа не го кажал во 1991 година, или во 1995 година или во 2003 година на пример, туку сега.
Како баш сега кога Македонија е под притисок и отворена закана дека нема да напредува на патот патот кон ЕУ, ако не го “заборави Македонскиот јазик”, г.Малевски на еден начин се опиша себе како Бугарин по потекло, но и сите ние преку нашите предци. Како баш сега дојде до овие спектакуларно откритија?
Знаејќи дека токму комунистите со восхит ги пречекаа Бугарите во 1941 година првата помисла која ми помина низ главата, е дека ова сега заличува како да исполнува “аманет” на неговите претходници во нивните почетоци.
Малкумина знаат дека во првите акциони комитети создадени во Македонија по доаѓањето на Бугарите во 1941 год., во повеќето различни градови во тие акциони комитети влегуваат проминентни а подоцна низ децениите звучни имиња од Македонската комунистичка провиниенција, од калибарот на Страхил Гигов на пример. За воља на вистината, подоцна тие по директива на КПЈ стануваат противници на Бугарската власт и се бореа против неа, но беа првите нивни сојузници и активисти кога таа пристигна на нашата територија . За ова има книги со оргинални архивски документи каде се напишани имињата на сите членови на акционите организации. Една од нив ја имам и јас.
Истовремено, по доаѓањето во Македонија, бугарските тајни служби почнуваат масовна операција на следење на некогашните припадниците на веќе расформираното ВМРО седум години претходно, бидејќи токму од нив се плашеле да не ја обноват ВМРО и афирмираат идејата за независна Македонија и да се организираат во намерата за правење независна Македонска држава.
Ако г.Малевски не верува во ова, може слободно да ги прочита бугарските архивски документи од МВР за окупацијата на Македонија во 1941 година. Да види кого следи полицијата. Комунистите ги нема никаде. Само припадниците на поранешното ВМРО се опасност, според нивните извештаи.
Но да го оставиме тоа настрана, идеолошкиот дел.
На веќе широко познатиот фудбалски натпревар Македонија-Левски, 7.000 навивачи согласно извештаите на бугарското МВР, за што исто така има архивски документи, извикувале пароли од типот “долу Бугарија”. И тие ли биле Бугари?
Од чија рака загинаа комунистите и антифашисти како Страшо Пинџур, Мирче Ацев, Цветан Димов, Орце Николов, Стив Наумов, Таки Даскалот…? Кој ги уби и зошто? И нив ли Србите им го земаа умот?
Младинците во Ваташа…?
Незнам дали на г.Малевски му е познато дека Милет системот направил во едно семејство двајца браќа различно да се декларираат.
Можно ли е едниот брат да е Бугарин а другиот Грк или пак само тоа можело да се избере ако се сака нормално да се живее, па пропагандите работеле кој повеќе ќе придобие на едната или другата страна.
Зошто ВМРО никаде во своите устави не ја пишува Бугарија?
И уште една работа е интересна да се потсети г.Малевски и неговите следбеници.
Каде исчезнаа 180.000 Македонци од пописите во Бугарија во 1946 и 1956 година. И нив ли режимот на Србија во Вардарска Македонија по 1919г. ги натерало да се определат како Македонци по националност?
Може ли тој или било кој да посочи еден документ со кој ќе се потврди дека во илинденското востание дошол на помош барем еден бугарски војник. Ако сме биле Бугари, зошто Бугарија не помогна со ништо во востанието во 1903 година.
Сосема е јасно дека сега ќе ги гледаме “јастребите” бидејќи партијата на власт и нејзините активни предводници во предизборниот период треба да одглумат патриотизам и отпор кон непринципиелните барања, како последното од типот да неможе да се спомене македонскиот јазик во ЕУ.
