Денес, 22 мај, се чествува и св. Христофор, особено од ветеринарите и кинолошите друштва, кои го чествуваат како свој закрилник. Честит и вековит нека е празникот!
Иконите се карактеристика на православието. Но, дури и најголемите православни верници при средбата со иконите на св. Христофор се чудат и ги тријат очите за да се уверат дали добро гледаат.
Во православната иконографија св. Христофор, најчесто, се слика со кучешка глава. На некои икони овој светител дури повеќе личи на некакво магаре или коњ, поради што верниците со право се чудат. И не е единствен светител кој се претставува на таков начин. Постојат уште двајаца други светители, од египетско потекло, кои се сликаат како кинокефали, односно со кучешки глави.
Според легендата, овој светител бил толку многу убав така што просто не можел да се одбрани од жените, па му се молел на Бога да му помогне. И така, Бог го нагрдил со кучешка глава, поради што жените престанале да му сметаат.
Според другата легенда, Христофор припаѓал на племето кучешкоглави, или кинокефали, кои имале човечко тело а кучешка глава со цел застрашување на освојувачите и противниците од другите племиња.
Но, св. Христофор не се слика само со кучешка глава. Во Западната црква се слика како човек кој преминува преку река носејќи го детето Исус на рамена.
Овој начин на изобразување на св. Христофор е застапен и во Источната црква, зависно од периодите.
За претставите на св. Христофор со детето Христос на рамото, во науката е доста пишувано. Акцентот, пред се’, е ставен на потеклото на ваквата иконографија на светителот, затоа што во романичкото ѕидно сликарство ваквите претстави се најчести и сите се настанати според легендата во која Христофор, работејќи како сплавар, го пренел детето Христос преку реката. На овие претстави св. Христофор е насликан со брада, потенцирана е неговата „џиновска“ природа и секогаш се слика со расцветан стап во раката и како ја прегазува реката со Христа на рамото. Ова е легенда запишана од Jakobus de Voragine, во средината на XIII век, па постојат мислења дека ваквите претстави на св. Христофор во православниот свет се настанати под влијание на западните примери.
Св. Христофор, уште, се слика и како војник (впрочем, единствена фреска во Македонија како војник е во Старо Нагоричане) и како маченик (Св. Никола Болнички – Охрид, ман. Зрзе, …).
Интересно е, што во Македонија, во манастирот св. Пречиста – Кичевско, насликана е комбинација од двете варијанти на изобразување на св. Христофор: со кучешка глава како го пренесува детето Исус преку река.
Значајна е и виничката теракота од 5-от век, каде св. Христофор е претставен со кучешка глава во „друштво“ на св. вмч. Георгиј, кој пак, единствено на оваа теракота е прикажан со брада.
