На денешен ден 17 јули во 1986 година почина еден од најголемите актери на македонското национално глумиште, великанот Ристо Шишков.
Неговата биографија по се нешто наликува на театарска претстава со најголема жар и комплексност како и најголемите холивудски приказни.
Трагедијата на неговиот живот и животот кој го опкружувал е само рефлексија на конфликтноста за преживувањето на македонскиот народ.
Од суровиот детски живот на пребеган македонец од Егејска Македонија па се до внатрешниот немир на осаменост и чувство на инфериорност пред забревтаниот системски режим на поранешната држава, успехот како врвен талент под ѕвезденото актерско небо не само во домашни граници, се чини премала сатисфакција за живеењето на еден таков животен пат исполнет со премрежја.
Под налетот на комунистичкиот режим и партиско едноумие во поранешна Југославија откако бил искодошен, тој бил прогонет од тогашните власти и осуден на затвор во Идризово во 1979 година. Затворската казна почнал да ја издржува наредната 1980 година каде поминал 6 години до 1986 година. Кратко по излегување од затворот починал по кратко боледување на денешен ден….
И само затоа што човекот сакал јасно и гласно да каже како се чувствува по прашањето на својот идентитет, и што мисли за сите оние кои го негирале сето тоа.
Можеби успеаа кодошите и предавниците да го убијат материјалното постоење во него, но остана македонското…
Да свети и сјае низ очите на неговата појава, во сиот негов живот, но и во смртта.
Она што како идеја го носиме сите ние!
Она по кое човекот е човек а Македонецот е Македонец!

Во својата кариера Македонскиот актер играл во 54 театарски претстави, снимил 11 филма (во дванаесеттиот, „Води“, неговата ролја е преснимена), пет телевизиски драми и три телевизиски серии, како и повеќе радиодрами. Добитник е на театарската награда на МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп (1977 година) за улогата во претставата „Крчма под зеленото дрво“.
По осамостојувањето на Република Македонија во Струмица бил воспоставен Фестивалот на камерен театар „Ристо Шишков“ во 1992 година кој до ден денс го слави ликот и делото на Македонскиот актер Ристо Шишков.
Нека му е вечна слава!

Неговиот лик и дело се безвременска хармонија за земјата чие име го опишува сонцето.


