Понекогаш она што изгледа навидум глупост има своја особено практична причина за примена. Архитектонската имагинација е нешто што наголемо отсуствува на овие наши простори а оправдување за дефицитот на современи архитектонски функционални решенија речиси и да не се потребни.
Вака на други светски мередијани се справуваат со проблемот на неконтролираната брзина на возење низ резиденцијална населба во која има поголема фреквенција на пешаци. Дополнително што конфигурацијата на теренот подразбира имплементација на функционални архитектонски решенија за справување на повеќе присутни ефекти од надворешно влијание на самата населба (атмосферски, води, ерозија, поплавни бранови, наслаги од снег и лед итн…). А самата естетска вредност и ефектот врз животната средина се чини е второстепена но во принцип сите ефекти се интегрално поврзани еден со друг.
Кај нас се чини дека уште долго време нема науката, уметноста, профитот и социолошките трендови нема да најдат заеднички именител на егзистирање.
