Има ли поголема демократија од инсталирањето на водачи на државата без избори?
Апсурдот на ова прашање веќе подолго време ја мачи Македонската демократија која што има за премиер човек кој што никогаш се нема појавено на избори, за да понуди убава “прича за дедича” врз основа на која овој назаден и недемократски (небањат-стока) народ би можел со сите сили да го изглааса за премиер.
Демократијата (иако сите знаат) редно е да повториме дека значи владеење на народот и во име на народот од страна на ЛЕГИТИМНО избрани политички претставници во иинституциите на државата.
Ваквата наша домашна политичка бурлеска на апсурдот си носи свои придобивки а граѓаните со цел интензитет ги чувствуваат благодетите на вака инсталираната власт во државата. И ваквото чувство на благосостојба ќе продолжи во иднина уште повеќе да се рефлектира на домашните трпези и новчаниците на овие адоволни и исполнети со среќа граѓани на Македонија.
Но она што деновиве уште повеќе боде во очи е инсталирањето на новиот британски премиер на местото на 44 дневната премиерка Лиз Трас.
Риши Сунак ја иненади со целосен непредвидлив исход на политичката криза јавноста не смо во Британија туку во целиот свет. Човекот кој што никогаш не бил на избори (секоја паралела со Таче е случајна) ја превзеде контролата на Велика Британија со што во огромна мера ќе влије на европската и светската политика.
Човек без никаков легитимитет (секоја сличност со Таче е случајна) управува со животите на Британците но и во огромна мера и кај останатата светска популација.
Животната приказна на Риши Сунак сeкако е срцепарателна (секоја сличност со Зоќе и Таче е случајна) и обичниот народ на Британијаа си вели… еве народен човек, кој е излезен од народот и ќе се грижи за народот (секоја сличност со Зоќе и Таче е случајна).
Ваквиот блупринт политика која се пресликува кај марионетски држави во светот потчинети на некакви имагинарни геостратешки политики и игри од големата слика, во основа значат понатамошно сиромашење на народот, концентрација на пари и моќ во многу мала ограничена група на глобални моќници кои што не прават ништо друго туку си го штитат својот капитал.
Демократија? Што беше тоа?
PS. Сличен Риши Сунак имаше и во соседна Бугарија во ликот и делото на Кирил Петков, па видовме како заврши вакавата негова “туристичка епизода” во бугарската политика.
PPS. Да погодам дека и Риши Сунак студирал на Харвард или не?
Пишува: Кирчо Анастасов
