Делечната 1969 година ќе остане во историјата на нашата цивилизација запаметена најмногу по едно нешто: Во таа година на 18 Август заврши првиот, единствениот и најголемиот фестивал на сите времиња- славниот Вудсток.
Музичките критичари, публика и културно-социолошки активисти и работници сметаат дека ниту еден настан со ваква слична содржина не успеа да го засени значењето на Будсток во културен и социолошки аспект. Настанот беше белег на рокенрол културата од тоа време и остана репер за годините што доаѓаа. Славата, моќта и влијанието на овој настан не успеа ниту еден друг да ја повтори иако имаше разно-разни обиди за приближување кон истите.
Фестивалот беше отворен со слоганот “Водиме љубов, не војна”, што беше своевидна порака на младите во САД наспроти војната во Виетнам која што Американскиот естаблишмент ја спроведуваше во тоа време, а во семјата се уште до крај не беа регулирани правата на црнечкото население кое беше под закана на расизмот.
Вудсток беше посетен од на половина милион посетители а на настанот се претставија најголемите рокенрол имиња во тоа време: Џенис Џоплин, Џими Хендрикс, Карлос Сантана, Џо Кокер и Ричи Хејванс.
