Бугарската историографија е најдобро позната по масовното фалсификување на историски документи, писма, публикации, книги и друга документација поврзана со македонската историја.
Дури и денес сме сведоци како Бугарите во 21-ви век ги крадат и фалсификуваат не само старите македонски, туку дури и новокомпонираните македонски песни од покојниот Војо Стојановски, а од македонските играни филмови вадат фотографии и пишуваат дека лицата на нив се Бугари, каква што беше неодамнешната фалсификувана фотографија од македонските актери Владо Јовановски и Николина Кујача од филмот „Прашина“, чија фотографија Бугарите ја објавиле во црно-бела техника и напишале дека се работи за стара фотографија од бугарски брачен пар. Невидени фалсификатори.
Затоа и не е чудно што Бугарите се дрзнале да го фалсификуваат и уставот на историското ВМРО, и да го престават како некакво нивно фантомско БМРО.
Кое било првото име на Организацијата?
Факт е дека ПРВИОТ устав на ВМРО од 1893/1894 како документ го нема, најверојатно скриен или можеби и веќе уништен од бугарските историчари, во чии архиви најверојатно завршил.
Но затоа постојат спомените на Христо Татарчев, во кои тој објаснува:
„ Го натоваривме Поп Арсов врз основа на тој Статут да изработи проект за нашиот Статут. На истиот состанок на долго се расправаше како да биде името на револуционерната организација и на комитетот. Тоа прашање ни одзема многу време и најпосле, како што паметам, го усвоивме називот: МАКЕДОНСКА РЕВОЛУЦИОНЕРНА ОРГАНИЗАЦИЈА, а комитетот – Македонски централен револуционерен комитет, а скратено М.Ц.Р.К.“
Иако оригиналниот ПРВ устав на Македонската Револуционерна Организација го нема, сепак има факсимил од печатот кој бил ставан на писмата со кои комуницирале македонските револуционери, кој печат ги потврдува зборовите на Христо Татарчев.
На првата фотографија јасно се гледа дека на печатот на МРО пишува Македонски Централен Револуционерен Комитет.
На втората фотографија пак се гледа ВТОРИОТ устав од 1896 година, при што името е сменето од МРО во ВМОРО, во кој јасно се читаат двете главни цели:
- Внатрешната Македоно – Одринска револуционерна организација има за цел да ги сплоти заедно сите незадоволни елементи од Македонија и Одринско, без разлика на народност, за извојување на една полна политичка автономија на тие две области.
- ОРГАНИЗАЦИЈАТА СЕ СПРОТИВСТАВУВА НА СТРЕМЕЖИТЕ ЗА ДЕЛЕЊЕ И ОСВОЈУВАЊЕ НА ТИЕ ОБЛАСТИ ОД КОЈА И ДА Е ДРЖАВА.
Христо Татарчев во врска со додавањето на Одринско во името на организацијата во своите спомени истакнува:
- „Одринско од почетокот не влегуваше во нашата програма. Целото наше внимание тогаш беше насочено околу Македонија, но покасно почна да се зацврстува идејата во нас, така што нашата организација да го опфати и Одринско, каде судбината на христијанското население (под турско ропство н.з.) не се разликуваше со ништо од судбината на македонскиот народ и каде политичко-социјалните и економски услови беа речиси идентични со оние во Македонија. Притоа чл. 23 од Берлинскиот конгрес не охрабри доста во тој однос и зафативме попосле да го обмислуваме поопстојно и тоа прашање – дали ќе биде полезно, ако и Одринско биде вовлечено во нашата програма. Најсетне дојдовме до заклучок дека и таа област треба да составува дел од нашата ревулуционерна дејност…“
Како што е добро познато, подоцна Одринско ќе биде избришано од името на Организацијата и во следните устави ќе остане само името ВМРО.
На третата фотографија гледаме два бугарски фалсификати, на кои Бугарите го фалсификувале името на Организацијата во Бугаро-Македонско-Одрински револуцинерен комитет, односно БМОРК , а во целите на организацијата додавале дека се работи за бугарско население, за Бугари и слични други бугарски лаги.
