На денешен ден 13 октомври во 2003 година почина Последниот Македонски Цар.
Ѓорѓи Колозов е роден на 26 февруари 1948 во Богданци. Тој беше еден од попознатите актери во Република Македонија, кој исто така беше познат и кај македонската дијаспора, во Австралија, Соединетите Американски Држави, како и во соседните држави на Балканот.

По дипломирањето на ФДУ, тој е во постојан работен однос со Македонскиот народен театар.Неговата популарност беше резултат на неговото долгогодишно искуство и мошне популарната македонска ТВ-серија „Македонски народни приказни“ базирани врз колекцијата на народните преданија издадени во 19 век од собирачите на македонски народни умотворби, (кои имаат непроценливо значење за македонската фолклористика, за етнографијата, лингвистиката, националната историја, и за правото и моралот на Македонците), Марко Цепенков, Кузман Шапкарев, Ѓорѓи Пулевски и останати автори на македонската народна литература.

Беше особено популарен кај младите генерации кои растеа со неговите приказни, досетки, реплики и мудрости.
Ликовите кои ги глумеше варираа во најширок обем на карактери како во долгометражните филмови, така и во хумореските, Македонските народни приказни, сериите и во театарот, но сепак негови најпознати улоги меѓу народот беа оние на Царот, Просјакот, Господ-Бог, Кадијата и слично.
Некои луѓе имаат само датум на раѓање.
Ѓорѓи Колозов е еден од нив.

На фејсбук страницата Ѓорѓи Колозов по повод 17 годишнината од смтта на Ѓорѓи Колозов го објавија сл. текст во негова чест:
“Седумнаесет години без дедо Боже, честити царе, кади бабе, дедо попе, чорбаџи Ѓорѓија…седумнаесет години без Ѓорѓи Колозов, ѕвездата која сеуште блеска! Човекот кој не можеше да се замисли мртов, кој ја мразеше смртта и се ценкаше со неа дека нема да го стаса пред да наполни 88 години. Ѕвездата на Македонските народни приказна кој изигра во двеста и кусурот приказни и протолкува двеста и кусурот различни улоги, ја откажа својата улога “скржавиот ерген” во истоимената приказна каде што требаше да лежи во ковчег на гробишта, тоа никако не можеше да го разбере, тој никако не сакаше да ја разбере смртта, а го стигна на возраст од 55 години. Драматично живееше и драматично замина, ненајавено и во полна телесна снага… како некој да те убил додека си ги шетал кучињата во 11 претпладне, а не те убил (само, неочекувано се зглавило маргинално штрафче во организмот).Вечна слава на Ѓорѓи, Ѓорѓе, Ѓоко, чорбаџи Ѓорѓија, дедо Боже, царот, миленикот на народот!Бог да го прости и да му дарува царство небесно!(При составувањето на текстот користени се изјави на блиски членови од неговото семејство и колеги со кои најмногу твореше)
Текст – Горан Марковски, уредник на страницата.”


