Бил мало и безначајно човече, ако воопшто било човече. Името му било Херострат. Неспособен за било што, меѓутоа со болна желба да влезе во историјата, одлучил да го запали Храмот во Ефес (дел од Седумте светски чуда), посветен на божицата Артемида и така, небирајќи цена, да влезе во историјата. Како одлучил, така постапил. Според некои хроники, палежот го сторил ноќта кога се родил Александар Македонски – 20/21 јули 356 година п.н.е. И, навистина, останал запаметен. За него и денес се пишува, зборува, дискутира. Меѓутоа, не за тоа што создал, туку за тоа што разрушил. На тој начин, речиси по правило, се паметат некадарниците. Или, попрецизно кажано, духовните евнуси.
П.С. Срам да му е секому кој актот на Херострат ќе го поврзе со актуелните настани во Макенија. Исто така, срам да му е секому кој ќе помисли дека со текстот нешто коментирам. Односно, дека ја прекшив одлуката извесно време да не коментирам, бидејќи текстов не претставува коментар, бидејќи и нема што да се коментира (сѐ е јасно), туку само патемно потсетување на некои чудовишно чудовишни човечиња.
