Сѐ почесто може да се чуе мислењето на некои македонски политички ликови дека народот не чинел, дека бил фрустриран и хистеричен. Меѓутоа, забораваат (свесно или несвесно?) дека луѓето прво треба да имаат храна, пијалак, облека, покрив над главата и уште понешто, па дури потоа можат да се бават со т.н. убави, фини нешта, како што се образованието, уметноста, политиката, литературата – воопшто, со сѐ она што влегува во сферата на духовното. Првата претпоставка за ова е да имаат работа, бидејќи без работа нема живот. Тоа значи дека без работа нема ни храна, ни пијалак, ни облека, ни живеалиште. Во Македонија, сѐ повеќе, нема работа и луѓето се приморани да се најдат на улица во потрага по храна, облека итн. Едноставно, општествената и политичката беда создаваат сеопшта беда. Потоа, најдрско се тврди дека народот не чинел.
Љубомир Цуцуловски: ПРВО ТРЕБА….
