Старо- Римскиот филозоф (и Император) претставник на т.н. Стоицистичко учење Марко Аврелиј (Marcus Aurelius) роден на 26 Април 121 година– умрел на 17 Март, 180 година, во своите филозофски расправи зачувани пред лицето на историјата, во врска со преживувањето на човекот во тешки времиња напишал:
Задолжение на човекот е да се теши себеси и да чека на природна разврска на нештата без да се вознемирува, туку да најде просветлување единствено во овие мисли:
-Прво дека ништо нема да ми се случи кое што не е во содејство со природата на универзумот и
-Второ дека не треба да правам ништо спротивно од Бог и божественоста во мене која ми е дадена,
затоа што не постои човек кој што може да ме присили на трансгресија. Тој е само поттечено место во униоверзумот кој што се повлекува и разделува себеси од причината на нашата заедничка природа, преку тоа што е незадоволен од нештата кои што же се случат. Затоа што истата таа природа го произвела тоа својство и и носителот на истото. Па така прифатете се што ќе се случи и покрај тоа што навидум не се сложувате, затоа што води кон тоа, здравјето на универзумот.
Мудрост која во огромен дел соодветствува на денешниот предизвик со кој се соочува светот и човештвото во целост.
