Децата се суштината на нашето постоење. Децата се единствената причина поради која сеуште овој свет постои. На светов нема безгрешен човек, а само децата се безгрешни и чисти во своите души и срца, а тоа е она што сеуште го одлага судниот ден и повторното слегување на Исус Христос кога на сите ќе ни суди според заслугата.
Но, што правиме ние за децата ? Уште од самиот момент кога ќе се родат, ние ги насочуваме во погрешна насока. Прво ги учиме да пцујат и да мразат. Потоа ги учиме како овој живот е суров и дека мораат да се снаоѓаат како што знаат и умеат, а веднаш потоа се чудиме зошто нашите деца посегнуваат по криминал и проституција за да си купат себеси еден пар нови патики како децата во САД или некој парфем како девојките во Париз. Трето им го уништуваме образованието. Ги реметиме со работи кои апсолутно не им се потребни, ги бомбардираме со информации и наместо да им го развиваме талентот, наместо да им го развиваме сенсот за критика, сенсот за распознавање помеѓу лошото и доброто, наместо да им ја развиваме нивната креација и потенцијал за револуција, ние ги кастрираме и им кажува небулози од типот: наведната глава сабја не ја сечи и свиткај кичма за подобро утре. Се чудам како никој досега не направил римејк на Калеш Анѓа каде што онаа девојка што се потурчила и сменала вера за неколку фустани, храна и златници ќе биди на вистинската страна, ќе биди инфлуенсерка, влијателна тик-токерка или инстаграмка и старлета, а додека Калеш Анѓа заостаната глупачка која не си ги искористила шансите да биди “Жена од Султана”.
Читам литература изнапишана од разни академици, магистри, доктори. Па читам литература од психолози, педагози. Читам закон за правда за децата, маестрални пиеси од професори, маестрални научни статии за грижата за децата, за правата, за правдата, за обврските што општеството ги има кон нив. Сето тоа убаво и вака романтично звучи на хартија, но што всушност превземаме ние за децата во вистинскиот свет и на терен ? Апсолутно ништо. Училиштата им префрлуваат на родителите. Родителите на ЦСР. ЦСР им префрлува на МВР. МВР пак им префрлува на родителите и училиштата, а децата седат во средината, оддалечени од Бога, оддалечени од семејствата и училиштата, седат како предмет, како пинг-понг топче и само прелетуваат преку мрежичката и паѓаат овде онде. Децата седат во средината како предмет кој служи за приказ, како причина за која системот има обврска да исплаќа плати за образованието, за ЦСР, за поправните домови, за медицинска грижа. А што имаат корист децата од сето тоа, кога сите надлежни одат на работа само за парите, а не и за децата ? Ништо.
Па така на крајот, децата остануваат нереализирани, напуштени, имаат се само љубов и грижа не. Никој нема кој да ги слушни, а тој што ги слуша воопшто не ги разбира, не дека тие не знаат да се изјаснат, бидејќи тој не сака да разбере, бидејќи тој не е тука за нив, туку за платата на 1ви.
Повторувам, единствените невини души на овој свет се децата, дајте да се потрудиме да останат такви. Дајте да се трудиме да градиме цврста младина, за цврста иднина на нашиот народ и нашата држава.
Во оној ден кога ќе престанат да се раѓаат деца, тогаш ќе дојде Исус, но овој пат не како јагне за да ја шири љубовта во светов, туку ќе дојди како лав, со сабја и неговата наметка до колена ќе биде црвена од крв. Ќе им суди на сите што ќе ги затекни, а ќе им суди и на тие што ќе ги подигни од правот. Едните ќе ги осуди на вечен живот, а другите на вечна смрт, срам, глад, жед и мачнини.
Грижете се за децата, јакнете ги семејствата, бидејќи силно семејство дава силна држава.
Пишува: Виктор А.К.А. Башлак
