4 јануари ден на убиството на македонските револуционери Страшо Пинџур и Мирче Ацев, антифашисти, учесници и организатори на Народноослободителната борба на македонскиот народ во текот на Втората светска војна.
Во есента 1942 година, кога бил разбиен Велешкиот партизанскиот одред „Димитар Влахов“, С. Пинџур и М. Ацев дошле во Велес да ја консолидираат работата на партиската организацијата. На 19 декември 1942 г., тие биле провалени во куќата на Јован Митрев и спроведени во Обласната полициска управа во Скопје. Биле подложени на невидени измачувања од страна на иследниците. Мирче не проговорил ниту збор, а Страшо извикал:
„Ѕверови! Јас сум Страшо Пинџур! Доста е тоа за вас!“.
По долго физичко измачување и без судски процес, обајцата биле убиени од бугарската полиција на 4 јануари 1943 година. Истата вечер, телото на Страшо Пинџур било однесено во непознат правец и закопано на тајно место, така што до ден-денес не се знае неговиот гроб. На тој начин се остварило претскажувањето од неговиот дневник, кој го водел во 1933 г., каде запишал: „Јас ќе умрам млад, а гробот нема да ми се знае“.
Посмртните останки на Мирче Ацев биле украдени од активисти на Комунистичката партија и биле префрлени во Прилеп на 13 јануари 1943 година со намера таму да се изврши нивниот погреб. Бугарската полиција исплашена дека убиството на Мирче Ацев може да предизвика голем револт кај македонскиот народ во Прилеп и неговата околина, наредила по секоја цена да биде запленето неговото тело.
Сепак вечниот дом на Ацев останал енигма за полицијата која во наредните денови се откажала од безмислената потрага.
Вечна слава на македонските херои Мирче Ацев и Страшо Пинџур кои се бореле за слободата на Македонија.
-фејсбук статус на Проф. Виолета Ачкоска
