Од Сојузот на Синдикати на Македонија ја потврдуваат реалноста која што граѓаните секојдневно ја чувствуваат шетајки ги полиците на маркетите низ државата.
Од ССМ неодамна излегоа со информации за цената на потрошувачката кошница која е потребна да ги задоволи животните потреби на едно 4 члено семејство. Таа според ССМ заклучно со септември месец изнесува 34300 денари кои се потребни за намирување на потребите на семејството.
Цената на потрошувачката кошничка во изминатиот месец септември во споредба со месецот август пред тоа е зголемена за 50 денари а во споредба со месец јануари оваа година е зголемена за 740 денари.
Овој нагорен тренд на раст на цените на прехрамбените производи и трошоци во семејството неминовно го наметнува прашањето за состојбата со платежната моќ и нивото на раст на платите на населението во државата.
Од ССМ велат дека како решение на ваквата состојба е усогласување на износот на минималната плата во зависност од износот на просечната плата и тоа усогласување да биде 60% дефинирано со законска измена на постојниот закон.
Но ваквото предложено решение неминовно задира во преструктуирање на стопанството и корпоративните односи со што во сигурност ќе има прегрупирање на воспоставените деловни односи, пропаст на помалите и неликвидни компании и окрупнување на капиталот кај помоќните бизнис конгломерати. Вакото предложено решение од страна на ССМ може да доведе до гасење на голем број микро претпријатија и создавање на дополнителна невработена работничка класа на пазарот на трудот.
Покачувањето на износот на просечната плата од страна на актуелната Влада во минатите 3 години без реална подлога во реалниот сектор на пазарот на трудот и побарувачката на произвотството беше вовед во ваков синџир за развој на настаните, во кој што на крајот ќе се појави поголем број на невработени од она што стопанството може да го апсорбира на краток рок.
Можеби на средно-долг рок ваквото темпо на дефинирање на односите работник- бизнис сектор ќе води кон стабилизација, но на краток рок од една страна ќе значи голема сиромаштија и беда кај населението, кое ќе биде приморано да биде дел од финансиски помоќните фирми за подоцна нивната куповна моќ повторно да стагнира до некое идно преструктуирање на капиталот, и на екстремно долг рок ќе води до должничко ропство на Македонските граѓани.
Излезот од ваквиот развој на настаните може да се бара само и единствено во поддршката и унапредувањето на пазарно-произвотствените можности на малите и микро претпријатија кои што се загрозени со вака предложениот предлог од страна на ССМ.
Контролираниот и суштински дефиниран раст на стопанството и стандардот на населението мора постојано да се модерира од најдобрите економски експерти за микро и макро економски политики, со апсолутен фокус врз животот и стандардот на населението во корелација со одржливоста на микро и малите претпријатија во Државата.
За оваа тема и тоа како е потребна суштинска дебата во Македонија, која што во моментот наголемо изостанува во рамки на трипартитните разговори меѓу владата, реалните и релевантни претставници на работниците и работодавачите, пред било кои од ваквите политики да се имплементираат во законски решенија од страна на владата.
Пишува: Кирчо Анастасов
Поранешен долгогодишен синдикален активист
