Античко општество е книга од 1877 година од американскиот антрополог Луис Х. Морган. Зборувајќи за податоците за сродство и општествена организација презентирани во неговите Системи за родство и афинитет на човечкото семејство од 1871 година, Морган ја развива својата теорија за трите фази на човечкиот напредок, односно, од Savagery through Barbarism to Civilization. Современи европски социјални теоретичари како Карл Маркс и Фридрих Енгелс беа под влијание на работата на Морган за социјалната структура и материјалната култура, како што покажа Енгелс “Потеклото на семејството, приватната сопственост и државата во 1884 година.”
Доминантната идеја за мислата на Морган е онаа за напредокот. Тој го сфатил како кариера на социјалните држави наредени во скала на која човекот се свртел од дното. Напредокот е историски важен за целото човечко семејство, но не и рамномерно распореден. Различни гранки на семејството го потврдија човековиот напредок во различни услови. Тој сметал дека скалата има универзална примена или значително е иста во натура, со отстапувања до униформност … произведени од посебни причини. Затоа, Морган се надева дека ќе ги разбере главните фази на човечкиот развој.
Морган пристигна со идејата за напредок на општеството, делумно преку аналогија на индивидуалниот развој. Тоа е искачување на човечката надмоќност на земјата. Најважниот аналог е индивидуата што работи на својот пат во општеството. Морган, кој добро се читал во класици, се потпира на римскиот курсиски почеток, издигнувајќи низ редовите, што станало основа на англиските идеи за кариера и работејќи на патот до кој тој се вклопува во рационалистичката идеја за скала, или скала на животот. Идејата за раст или развој се позајмува и од поединци. Тој предложил едно општество да има живот како оној на поединецот, кој се развива и расте.
Кога зборуваме за древните општества најважно е да се спомене и нивниот начин на исхрана и пијалоци како едно општество кое било сосема здраво. Сепак денешните модерни ресторани кои нудат секаков вид на пијалоци не се единствените кои тоа го правеле во помодерните времиња, ќе се фасцинирате кога ќе ги запознаете овие чудни древни алкохолни пијалаци кои преживеале во историските и археолошките документации. Тие можеби не секогаш звучат примамливо, но сигурно се фасцинантни. Пивото е едно од најстарите пијалаци во кои се ужива и ден денес, а многу од оние што биле алкохолни во минатото содржеле и психоделични супстанци. Тоа не би требало да нѐ изненади бидејќи овие пијалаци најчесто биле користени за религиски ритуали. Погледнете некои од најчудните во минатото.
1. Кикеон (Kykeon)
Кикеон бил психоделична напивка што потекнува од античка Грција. Што всушност се неговите состојки е мистерија, но веројатно содржел необична мешавина од сирење, вино и јачмен. Во древните текстови, „кикеон“ бил збор кој се користел за да опише напивка со магични ефекти, но исто така бил поврзуван и со „мистерии“, или обреди за некој бог. Најпознатите „мистерии“ биле тајните обреди за божицата Деметра каде што свештениците пиеле непознат халуциноген пијалак за да имаат привиденија. Археолозите сметаат дека станува збор за кикеон кој содржел старо жито, обработувано на посебен начин за да има психоделични ефекти.
2. Поска (Posca)
Поска е можеби најнеобичниот пијалак од древниот Рим. Тој бил разводнет со вино или оцет и наменет за обичните луѓе и војниците. Можеби не бил со најдобар вкус, но некои луѓе му додавале тревки и зачини за да го подобрат. Интересен факт е што некои војници од висок ранг пиеле поска за да стекнат доверба кај обичните војници.
3. Шеде (Shedeh)
Шеде е мистериозен пијалак од древен Египет за чиј состав сè уште се дебатира. Дали бил вино, направено од калинки или грозје, или пак и од двете? Зборот „шеде“ нема конкретен превод. Во единствениот египетски текст кој објаснува како се прави овој пијалак пишува дека се филтрира и се загрева, но папирусот кој бил пронајден не е целосен. Што и да било, шеде веројатно бил пијалак за фараоните: Гробницата на Тутанкамон има слика од него.
4. Пулк (Pulque)
За овој пијалак, кој е предок на текилата, има најмногу приказни во историјата на Мексико. Се правел со ферментирање, а не дестилација, на соковите од растението агаве. Содржел многу пробиотици и имал многу голема примена. Според митологијата, овој млечно бел пијалак бил измислен во некој изгубен рај, иако веројатно е дека луѓето почнале да го пијат пред околу 4.000 години. Ацтеките го користеле како религиозен стимуланс.
5. Сома (Soma)
Сома се појавува во „Ригведа“, серија од древни религиски текстови од Индија. Сома било растение од кое се произведувал опоен халуциноген пијало. Сома бил и бог кој го сметале за исцелител и бил поврзан со месечината и со плодноста. Во „Ригведа“, оваа напивка била направена од течноста на растението која се мешала со млеко и вода. Добиениот пијалак веројатно им давал интересни привиденија на оние кои го консумирале.
