Во продолжение пренесуваме дел од колумната на Потпретседателот на ВМРО-ДПМНЕ, Александар Николоски за порталот Независен:
Деновиве сме сведоци на ерупција на нова корупциска афера популарно наречена „Рекет 2“. Гледаме како против директорот на Фондот за здравство Ден Дончев и министерот за здравство Венко Филипче е поднесена кривична пријава за спречување на влез на странска инвестиција и финансиска штета на домашната компанија. Она што може да се види во заднина е дека овие двајца се обиделе да добијат некаква корист за себе и кога не ја добиле почнуваат со притисоци.
Од она што го читаме во јавноста како и од невештиот прес на директорот на Фондот за здравство јасно е дека аферата е многу поголема од тоа што досега се знае. Како што стои работата, развојот е многу сличен со „Рекет 1“, почна со шпекулации заврши со крунски докази.
Оваа афера веќе покажува еден систем на владеење каде што рекетот бил правило, а не исклучок. Систем со кој речиси и да нема министер или директор, висок функционер на оваа власт, кој не е опфатен. Едноставно, корупцијата е правило, а не исклучок за оваа власт. Тука би сакал да напроменам дека многу информации доаѓаат и до нас како политичка партија. Сè повеќе луѓе се охрабрени и доаѓаат до нас со индиции или докази за криминални дејствија. По систематизацијата и проверката на фактите нив ќе ги презентираме во јавноста со цел да поткинеме истрага, а на власта да ѝ го покажеме правецот кон оставка и предвремени избори. По сè што гледаме, оваа власт е толку завлезена во криминал што не може да се спореди со ништо претходно. Отпуштеноста и самоувереноста, како и немањето основно чувство за држава, ги однеле до таму од политичари која ја добиле довербата на народот да водат, да станат криминалци. Тие сега грчевито се обидуваат да ја задржат власта, како и да нема договор за законот за јавно обвинителство со цел да не понесат одговорност. Но одговорноста доаѓа побрзо од што мислат.
Во исто време, состојбите во економијата се катастрофални. Тоа е така зашто нема визија за поддршка и развој на бизнисот, дополнително со зголемувањето на даноците се оптовари и онака кревкиот македонски бизнис, а со рекетот кој го гледаме малкуте успешни фирми губат мотивација да работат. Влегуваат во период само на голо одржување во живот чекајќи подобри времиња, а сè повеќе македонски фирми капиталот го вадат надвор, како и нивните инвестиции. Да има податок колку македонски фирми и во кој обем инвестираат во Бугарија, Србија, Косово или Австрија, како четири дестинации кон кои најчесто бега македонскиот капитал, сите ќе бидат изненадени.
Остатокот од колумната на Александар Николоски прочитајте ја на порталот Независен.мк
