Општество за сите значело дека сите без разлика на етничка, верска, расна, политичка определба или припадност, имаме по еднакви шанси да живееме во државата и да бидеме рамноправни пред институциите на државата.
За какво општество за сите зборуваме кога огромен дел од абанците, ромите, турците, власите, србите, бошњаците, на 30ти Септември се собраа и гласаа за валуризирање на преспанскиот договор со кој Република Македонија се преименува, а уште пострашно, македонскиот народ се укинува. Тоа е под еден.
Под два. Како еден просечен македонец да прифати албански политичар за лидер, без разлика на која позиција, кој постојано се залага за афирмација на албанскиот етникум и подобрување на условите за живот само на албанците. Тоа на се личи само на едно општество за сите не личи.
Едно општество за сите ќе биди само тогаш кога македонците ќе престанат да бидат жртви на идеолошки искористувања од политичарите, како што беа и сеуште се жртви од мнозинството политичари кои до сега на сцената сме ги виделе. Едно општество за сите ќе биди тогаш кога еднаш за секогаш ќе заминат во политичка пензија албанските и ромските политичари паразити кои шетајќи ги своите костуми ги искористуваат граѓаните со една национал-шовинистичка реторика, крајно десничарка, се со цел само да паразитираат на своите позиции, иако тие истите пред само триесетина години припаѓаа на една крајно левичарска определба и организација како што беше организацијата на марксисти-ленинисти кои беа во тесна соработка со службите на Енвер Хоџа.
Дали еден албанец кој неможи да се вработи, кој неможи да си дозволи школување на своите деца, албанец чиј деца се некаде по светот, ќе биде посреќен во сиромаштија и беда кога ќе има албански јазик како втор официјален ? Нормално дека нема да биди среќен бидејќи и пред да се донеси двојазичноста тој непречено го зборуваше албанскиот јазик. Дали сиромав и беден албанец ќе биди посреќен во измислената голема Албанија ? Не, нема да биди, бидејќи тој и таму ќе биди сиромав и дури и полошо, во таква држава во која ќе царува мафијашкиот стил на работа, чесниот албанец ќе биди приморан да го напушти неговото место на живеење. За ромите и капацитетот на денешните политички лидери на ромите и да не зборуваме. Никогаш како сега, ромите не биле жртви и мета на киднапирање, проституција и трговија на органи.
Едно општество за сите ќе биди тогаш кога ќе се појават политичари кои политиката нема да ја разбираат како професија. Едно општество за сите ќе биди тогаш кога ќе се појават политичари кои ќе ги решаваат проблемите на сите граѓани на Република Македонија, а не селективно само на македонскиот народ или на едно одредено малцинство. Едно општество за сите ќе биди тогаш кога политиката ќе биди правно регулирана, а не правото политички регулирано со одредени интервенции.
Едно општество за сите ќе биди тогаш кога од Македонија нема да се иселуваат ниту македонците, ниту албанците, ниту ромите, ниту турците.
Едно општество за сите ќе биди кога работа ќе има за сите подеднакво и кога тоа право нема да биди определено со рамковни и слични договори. Едно општество за сите ќе биди кога сите заедно ќе работиме и ќе допринесуваме за Република Македонија.
Пишува: Виктор А.К.А. Башлак
