Струмичка група претставувала фракција во МОРО, НФП и ВМРО (Автономистичка) како и главна структура на БНМОРО која дејствувала во Струмица и Струмичко од 1908 до 1912. Како нејзин лидер се посочува Христо Чернопеев. Првично идеологијата на групата била во партијата на Јане Сандански, но истата се променува кога Чернопеев како вообичаено паѓа под влијание на врховистите и ја прима нивната идеологија.
Оваа група се формира кога се создаваат и другите две групи во Македоно-одринската револуционерна организација – Серската и Солунската група. Иако членовите на организацијата требале да бидат обединети, во тоа време тоа не се случувало токму поради постоењето на овие три групи. На 27 септември 1908 г. оваа група започнува со издавање на весникот „Единство“, одделен од „Конституциона зора“, органот на организацијата. Единството во организацијата сепак се постигнува на одреден период кога, на 15 јануари 1909 година се постигнува протокол за обединување на сите три политички групи, при што за Струмичката група потпишале Чудомир Кантарџиев и Чернопеев. Според истиот протокол, работата на весникот на Струмичката група прекинува, и со работа започнува весникот „Народна волја“, нов орган на МОРО.
Од 3 до 10 август 1909 г. во Солун се одржувал Првиот конгрес на Народната федеративна партија, на кој делегати од Струмица биле Христо Чернопеев и Костадин Самарџиев. На конгресот било одлучено Чернопеев да влезе во Советот на партијата како делегат од Струмичко. Поделбата во партијата се покажува на Вториот конгрес на НФП кога истата повторно се разделува на три групи. Струмичката група се оддалечува од османистичките позиции на Сандански и левичарските идеи на Влахов. Во јануари 1910 г. оваа група конечно се одделува од НФП и ја формира Бугарската народна македонско-одринска револуционерна организација.
Извори:
1.„Тоя безумен храбрец и неумолим, жесток и страшен терорист… Чернопеев, надарен със стоманени мишци и с всички революционни добротедели, притежаваше един обезличаващ недостатък – липсата на самостоятелност. Жертва на влияния, той бе започнал революционната си дейност като върховист; минавайки границата бе работил в услуга на вътрешните; по-късно бе спечелен от Влахова за федералистите, а хуриета го бе заварил в щаба на санданистите“ – М. Думбалаков за Чернопеев во својата книга „Презъ пламъцитѣ на живота и революцията“ (том II, страна 55).
2. Думбалаковъ, Михаилъ. Преку пламъцитѣ на живота и революцията, том II, Софија, 1937, стр 66.
🇲🇰🇲🇰🇲🇰В.М. 🇲🇰🇲🇰🇲🇰🇲🇰
Пренесува: По патот на Македонската историjа
