Поминаа 4 години од тој кобен 27 април. И после 4 години од немилите настани во Македонското собрание од 27 април 2017 година кога од собраниската говорница се интонираше химна на туѓа држава, на неуставен и противзаконски начин се бираше претседател на Собранието, по што дојде до упад на толпа народ во пленарната сала, откако Крсто Мукоски ги отвори оклопните влезни врати, не стивнуваат политичките превирања во Македонија.
27 април пред 4 години беше денот кога започна и се устоличи хаосот во кој што ден денес живееме како Македонци. Каменот кој со сизифовски маки го буткавме по нагорница цели 27 години тргна да се враќа назад по надолницата. Падна Сизив, клекна Македонската гордост, стропотеа коњите на јавачите на апокалипсата. Тој 27 април дојде времето на порази, сиромаштија, беда на човечкиот дух, срам за човечкото достоинство.
Настапи ерата кога луѓе се продаваа за пари за да преживеат, за да бидат дел од новото нормално кое во себе носеше толку ненормалност што земјата уште позабрзано почна да се празни…
И сите, сите ние сме дел од оваа приказна…. И оние кои ја предвидоа оваа катаклизма што ни се случува, и оние кои беа доволно кусогледи за да бидат заслепени од “животот, чистиот воздух, 500 евра просечна плата…”. Заслепени од зборови од устата на човек кој што е докажан лажливец…
Колку треба да бидеш во безнадежност за да му поверуваш на таков човек.
Таа состојба има своја генеза, а причините за ваквата состојба на совеста се токму и причините за падот на Македонското достоинство и гордост.
Оние кои на почетокот од 2017 година го предвидоа се она што потоа се разврза од пеколното клопче за потребата да се биде на власт по секоја цена, не беа доволно свесни за целата слика околу… Слика која светски инструментуми ја цртаа на Балканот. Подлегнаа на провокацијата, дозволија жарот и љубовта кон татковината да внесе немир и хаос во Македонското собрание и да бидат искористени како маша за реализација на сценариото против кое што се залагаа на секојдневните масовни протести под паролата “За Заедничка Македонија”.
Прашањето кој му нареди на Крсто Мукоски да ги отвори блиндираните врати на Македонското собрание, веројатно никогаш нема јавно да биде одговорено. Оние поупатените го претпоставуваат налогодавецот, но тоа и не е толку важно сега…
Важно е што злоупотребени поединци од повисоки центри на моќ лежат во затвор за дело кое што не го сториле.
Важно е што сите ние живееме во неправда, поделено општество, сиромашна држава, изолирана од целиот нормален свет, лулка на трговијата на дрога, криминал, насилство, етничка сегрегација, партизирана администрација….
Огромен број Македонци од тој 27 април до ден денес живеат со болка во душата и срцето: Дали можеше да биде поинаку?
Времето лечи рани…
4 години поминаа, а ќе поминат уште многу повеќе…
Нашата генерација ја пропушти својата можност да биде зракот светлина кој што ќе ги осветли овие византиски црни ходници полни со темнина.
И тоа не е случајно… мали сме, поделени, разединети…
Овде во Македонија доминира борбата на глобални геостратешки интереси на многу посилни од нас…
Македонската нација има насушна потреба од свој глобален сојузник…
Кој?
Погледнете низ историјата… Која е таа нација/народ/држава која овозможила Македонскиот дух да постои и опстои?
СЛОБОДА ЗА УСТАВОБРАНИТЕЛИТЕ!
FREEDOM FOR THE CONSTITUTION DEFENDERS OF REPUBLIC OF MACEDONIA!
На социјалните мрежи поединци- МАкедонци започнаа скромна иницијатива 27 април да се прогласи за национален празник на Македонците, зошто тогаш неколкумина пробаа да ја бранат Македонија…
Пишува: Кирчо Анастасов


