Од памтивек на овој етнолошко-географски простор наречен Македонија неизбежен е миксот на различности.
Место каде истокот и западот во ова наше секојдневие дифузираат создавајќи еден нов сет на вредности кои му даваат посебен белег на самиот простор.
Влијанието на ориенталните источни културолошки вредности со менталитет кој варира од блиско-источна топлина до далеку-источна наивност се осеќаат како вредносни системи во срцето на Балканот, сега во денешен модерен контекст можеби повеќе од било кога до сега како резултат на глобалните сообраќајни конекции од секаков аспект.
Сепак тоа влијание е недоволно за Македонската политичка елита и целокупниот општествен контекст во Македонија, да биде забележително ефектуирано во реален практичен контекст на територија на нашата држава.
Затоа така како што сонцето се движи од исток на запад, вниманието и целите на Македонскиот политички естаблишмент веќе неколку децении од осамостојувањето на Република Македонија доминантно тежат кон западно-европските и про-американски вредносни придобивки.
Колку ваквите политичко- стратешки интереси се автохтона изјава на определување на Македонските граѓани е сосема друга приказна вредна за обработка. Најмногу имајќи го предвид фактот и интензитетот на влијание на странските разузнавачки и системски алатки на влијание на западните демократии во Македонија, во срцето на Балканот.
Како акцент, станува збор за истиот тој Балкан кој беше бразда на разграничување помеѓу биполарниот свет на влијание во време на студената војна само од пред 3 децении.
Денес во услови на целосно ново преструктуирање на центрите на моќ на светско ниво, Македонија (додуша со импутирана додавка со терминот на “с”) раководена од актуелниот политички естаблишмент со целокупната негова неспособност и самобендисаност, забревтано гравитира кон т.н. единствен глобален интернационално-безбедносен систем наречен НАТО и ветениот рај на Европската Унија.
Притоа огромна бројка на граѓани на Македонија по разно-разни основи (пред се социјално-егзистенцијални но и културолошки, политички и воопшто цивилизациски причини) веќе се влезени во земјите на Европската Унија и НАТО. И само тие си знаат како работат и заработуваат за свој подобар живот, за нив и нивните семејства.
Истовремено проблемите во Македонија продолжуваат да се туркаат под тепих, никој не отвара суштинска дебата со моќ на влијание врз тековните проблеми со кои се соочува овој гео-политички простор запечатен во границите на Македонија.
Постојано од огромно мнозинство на резидентни Македонци на територијата на нашата држава се чека тоа подобро утре да дојде, некој да ни’ ги реши проблемите и да не’ спаси од мизеријата во која сами сме заглавени со децении.
Ваквиот индикатор на анестезиран или умртвен граѓански активизам кој е автохтон и произлезен од Македонскиот народ и цивилизациски вредности кој не се спонзориран од нечиј странски интерес, е речиси невозможно да се сретне низ државата.
Познавам неколку граѓански организации кои се своевиден крик на постоење на автохтона граѓанска мисла и кауза, но тоа е зрно песок во оваа наша граѓанска пустина на заборавот.
Автохтоната граѓанска слободарска мисла за заштита и афирмација на интересите на граѓаните на Република Македонија е во опасна дефанзива, пред се како резултат на странските интереси за формирање на аморфна маса на граѓани кои совршено би се вклопиле во тој нивен туѓ систем на вредности, кој колку и да би бил совршен сепак е наметнат без можност за дискусија и компромис.
Можеби Македонските граѓани имаат ниско ниво на граѓански капацитет, но проблемот не се решава со наметнување на туѓ вредносен систем во услови на глобализација а по мерка на законот на џунглата.
Можеби спомнувањето на Македонскиот народ во овој контекст е себично, но сличната слика се повторува со голем број на други народи во различни етно-географски региони на земјата кои обременети со сопствени дневно-политички внатрешни конфликти го трпат јаремот на индоктринација на туѓите интереси можеби повеќе и од Македонскиот народ т.е. граѓани.
Ваквиот негативен анти-цивилизациски тренд на аморфизација на граѓаните ќе допринесе за конфликт од пошироки размери, затоа што системот тежи кон унифицираност и монотеизам на мислата, што е во директен судир со слободарската природа на индивидуализмот на човековото битие.
Контролираната слобода на индивидуализмот исто така е своевидна опасност, која можеби ќе го пролонгира ваквиот неизбежен конфликт на подолго време пред истиот да ескалира, но резултатот повторно би бил катастрофален.
Биполарниот свет на две супер сили кој што во минатото обезбедуваше баланс на политичките односи во светот, сега ќе биде сведен на биполарен свет на политички идеологии во кои либерализмот и конзервативизмот ќе бидат навидум изборот на светското население, но во принцип и во реалност ќе биде свет на поединци кои се контролирани и поединци кои вршат контрола.
Таа идна класна поделеност на контролирани и контролори во основа на својот бит го содржи прашањето на апсолутната слобода и независност.
Колку е слободен секој од нас во вистинска смисла на зборот, тоа е прашањето кое секој би требало да си го постави пред лицето на иднината и стратешките цели кон кои сме тргнале или допрва ќе тргнуваме.
Пишува: Рееволуционер
